Ontmoeten in de metaverse
Ontmoeten in de metaverse. Het kan de nieuwste rage zijn die net zo snel zal verdwijnen als hij gekomen is. Of het kan de toekomst van bijeenkomsten zijn, die een nieuwe betekenis geeft aan online en hybride. De enige manier om daar achter te komen is door er in te duiken en te experimenteren. Onlangs modereerde dagvoorzitter Rick van der Kleij zijn eerste metaverse meeting. Collega Jan-Jaap In der Maur was erbij als deelnemer. In dit artikel delen zij hun ervaringen; vanuit het perspectief van de moderator en de deelnemers.
YOM (Your Open Metaverse) organiseert maandelijkse rondetafelgesprekken met mensen die een nieuwe wereld willen verkennen: de metaverse. Voor de eerste bijeenkomst in deze reeks kwamen 30 mensen samen in Spatial voor een paneldialoog over de economische kant van de metaverse. Wij – Rick en Jan-Jaap – vonden het een leuk experiment én delen graag een aantal leerpunten en observaties.
Vanuit het perspectief van de moderator (Rick)
“Om te beginnen zijn de meeste regels van goede moderatie ook online nog steeds van toepassing; net zoals het DNA van een geslaagd panel in principe hetzelfde is voor fysieke en online evenementen.
Bijeenkomen in de metaverse brengt nieuwe uitdagingen met zich mee, maar ik wil allereerst benadrukken dat de algehele ervaring behoorlijk echt aanvoelt. De overstap van een typische Zoom-vergadering naar Spatial voelt als de overstap van een plat beeldscherm naar een echte ruimte. Zo is het verbazingwekkend dat er 3D-objecten, foto’s en andere bestanden rondzweven. Dankzij deze functies kunnen organisatoren en sprekers hun boodschap op talloze nieuwe manieren illustreren.
Ook de meervoudige projectieschermen kunnen presentaties verbeteren, vooral als je elk scherm een aparte functie geeft. Helaas staat je avatar steeds voor je, en dat heeft een keerzijde. Als je je publiek wilt aankijken terwijl je vanaf het podium presenteert, kijk je ineens naar de achterkant van het neergelaten scherm. Het publiek blijft je avatar zien, maar jij kunt je deelnemers niet goed observeren.
Mijn grootste probleem was dat ik niet kon zien wie er sprak. Je ziet de meeste avatars tijdens de vergadering wel bewegen, maar je weet niet wie het zijn en of ze opzettelijk bewegen. Dit komt neer op modereren terwijl je geblinddoekt bent. Ik miste zo bijvoorbeeld het verleiden van de archetypische introverte ‘backbencher’ of ‘crossbencher’ om hun inzichten toe te voegen. Ongeveer de helft van de deelnemers was uitgerust met VR headsets. Dit brengt een andere uitdaging met zich mee: de gezichten van hun avatars zijn statisch, terwijl gewone laptop/smartphone/tablet gebruikers beter herkenbaar zijn door hun video’s boven de avatars.
Mijn les: zoals online bijeenkomsten vereisen dat je directiever modereert dan fysieke gelegenheden, vereisen metaverse evenementen een vergelijkbare sprong. Om het schijnbaar stuurloze schip te besturen, moet je overgaan van directief naar ronduit autocratisch modereren. Je bent nog steeds de baas over de sfeer en moet de sessie zowel duidelijk als uitnodigend maken.”
Door de ogen van de deelnemer (Jan-Jaap)
“Zoals we geleerd hebben van de omslag naar online bijeenkomsten, is het moeilijker om een echte connectie te maken als je niet fysiek samen bent. Allereerst voelde ik me behoorlijk eenzaam, ook al worden de avatars verondersteld je een gevoel van samenzijn te geven. Wat niet helpt is dat je geen gezichten kunt zien, er is geen lichaamstaal om te lezen en er is geen sfeer die je in staat stelt de ontmoeting te lezen.
Een ander vervelend punt is dat je niet kunt zien wie er aan het woord is. Het is moeilijk te zien welk pannellid de microfoon heeft, dus je voelt je een beetje verloren. De huidige status van de metaverse is alsof je naar de radio luistert, terwijl je wordt afgeleid door niet-gerelateerde visuals.
Tenslotte wil ik als deelnemer me uitdrukken en aan de dialoog deelnemen. Dit is erg moeilijk om twee redenen: je arm omhoog doen blijft maar een seconde omhoog en je moet voortdurend op de toets drukken om aandacht te trekken. Bovendien heb je geen idee of je boodschap of vraag overkomt, omdat je de gezichten van de moderator of sprekers niet ziet en het geroezemoes van mede-deelnemers mist.”
Conclusie en wensenlijstje
De metaverse lijkt een enorme potentie te hebben voor het organiseren van bijeenkomsten. Toch valt er nog veel te winnen als het erom gaat mensen echt te betrekken, te laten interacteren en te verbinden. Volgens ons liggen er genoeg technische oplossingen klaar om dergelijke bijeenkomsten te verrijken. Voor nu ons verlanglijstje voor de nabije toekomst:
- Een chat voor de deelnemers om tijdens de bijeenkomst met elkaar te communiceren, of zelfs de optie om ‘in elkaars oor te fluisteren’.
- Zichtbare namen van deelnemers.
- Een spotlight op de deelnemer die op dat moment aan het woord is, of een zeepkistoptie om visueel uitgelicht te worden.
- Mogelijkheid om 3D-objecten te tonen.
- Een functie waarmee de moderator deelnemers in kleinere groepen kan ‘dirigeren’.
- Alle deelnemers (met of zonder VR uitrusting) toestaan hun stemming te tonen; avatars met sterke gezichtsuitdrukkingen en houdingen zouden 3D-meetings menselijker maken.
Waarschijnlijk zal de lijst in de loop der tijd nog langer worden. Hoe dan ook, we kijken er erg naar uit om de metaverse verder te verkennen én vorm te geven. We hopen je daar een keer te zien.
Rick van der Kleij
Jan-Jaap In der Maur
Picture by Julien Tromeur on Unsplash